Живееме во време кога вештачката интелигенција (ВИ) може да го копира секој наш детаљ, но каде е границата на приватноста и уметничкиот интегритет? Окружниот суд во Токио ја исцрта таа граница со донесување на историска пресуда во светот на технологијата и уметноста. Судот официјално пресуди дека човечкиот глас е заштитен како дел од правото на приватност и личен идентитет, со што се забранува негово неовластено клонирање и софтверска обработка.

Како започна сè?
Главниот протагонист во оваа правна битка е светски познатиот јапонски актер Кенџиро Цуда. Неговиот специфичен, длабок глас со години им е познат на милиони фанови на аниме сериите и видеоигрите. Проблемот настанал кога анонимен профил на социјалната мрежа TikTok искористил напредни ВИ софтвери за да извлече матрица од неговиот глас, создавајќи десетици лажни видеа каде „гласот на Цуда“ чита текстови за кои самиот актер никогаш не дал дозвола.

Цуда, поддржан од јапонските здруженија на уметници, одлучи да не молчи и поднесе тужба.
Јапонските судии зазедоа цврст и прогресивен став. Во образложението на пресудата на 30 септември 2026 се наведува дека гласот не е само обичен аудио-запис или фреквенција, туку тој претставува директен „симбол на личноста“ на секое човечко битие. При пресудата, судот појасни дека е недозволиво комерцијални софтвери да земаат човечки гласовни изрази за да создаваат синтетички содржини (т.н. deepfakes), секое лице има уставно право да контролира како се користи неговиот биометриски идентитет во јавноста и дигиталната сопственост над гласот му припаѓа исклучиво на човекот од кој потекнува.

Светските судови веќе јасно кажуваат: насилното истиснување на човечкиот труд и нелиценцираното симулирање на човечки гласови е кршење на правата. Јапонија покажа како се штити уметноста, уметникот и јазикот.
Дани | ТВ Пакет
ТВ Пакет Единствен телевизиски информативен портал во Македонија
